Alle gidsen
Gids

Drie soorten boekredactie: verhaal, zinnen en correctie

4 min. gelezen

Er zijn drie soorten boekredactie: inhoudelijke redactie, die kijkt of het verhaal werkt; tekstredactie, die kijkt of de zinnen werken; en correctie, die de laatste fouten vangt voor de drukker. Het zijn drie verschillende klussen, meestal gedaan door verschillende mensen en in een vaste volgorde. Wie het verschil begrijpt, bespaart geld, omdat hij niet betaalt voor werk dat niet nodig is en niet naar de drukker gaat met een gat dat niemand heeft gecontroleerd.

En overweegt u een vertaling, dan telt het verschil dubbel. Een vertaald boek heeft sommige van deze redactierondes opnieuw nodig, en andere niet.

Wat een inhoudelijk redacteur doet

De inhoudelijk redacteur leest het boek zoals een lezer, maar met een potlood. Hij stelt grote vragen. Trekt het begin je erin? Sleept het midden? Wil de hoofdpersoon iets, en is ons duidelijk wat? Verdient het einde zichzelf?

Zijn antwoorden zien eruit als een lange brief, niet als correcties in de marge. "Hoofdstuk 4 en 5 zeggen hetzelfde, die kunnen samen." "De zus verdwijnt halverwege het boek en komt niet terug." "De lezer ontdekt het geheim te vroeg."

Dit is de redactie die de meeste tijd kost, omdat ze u hele hoofdstukken kan laten herschrijven. Bij non-fictie heet ze soms inhoudsredactie, en de vragen lijken op elkaar: klopt de opbouw van het betoog, staan de hoofdstukken in de goede volgorde, wat ontbreekt er.

Wat een tekstredacteur doet

De tekstredacteur werkt op het niveau van de zin. Hij vraagt niet of het hoofdstuk erin hoort. Hij vraagt of elke zin in het hoofdstuk zegt wat hij moet zeggen, zo helder mogelijk.

Hij markeert een zin van vier regels en stelt voor die te splitsen. Hij ziet dat hetzelfde woord drie keer in een alinea terugkomt. Hij verbetert een uitdrukking die niet natuurlijk klinkt, maakt de spelling van namen eenduidig, en zorgt dat het personage dat in hoofdstuk één "Dana" heet in hoofdstuk negen niet "Dani" is geworden.

Hier wordt ook uw stem bewaakt. Een goede tekstredacteur schrijft het boek niet opnieuw in zijn eigen stijl. Hij scherpt uw stijl aan.

Wat een corrector doet

De corrector is de laatste lezer. Hij krijgt het boek als het al bijna vastligt, en zoekt naar wat iedereen heeft gemist: een spelfout, een ontbrekende punt, een woord dat twee keer staat, aanhalingstekens die open gingen en nooit dicht.

Het is niet zijn taak om formuleringen te veranderen of ideeën aan te dragen. Vindt hij een groot probleem, dan markeert hij het, maar zijn werk is fouten vangen, niet verbeteren.

In een gedrukt boek controleert de corrector soms ook de opmaak zelf: een losse regel die alleen boven aan een pagina is blijven staan, de paginanummering, koppen die zijn verschoven.

In welke volgorde de soorten boekredactie komen

De volgorde doet ertoe, want elke stap verandert wat erna komt. Wie corrigeert voordat de opbouw vastligt, en daarna van de inhoudelijk redacteur drie hoofdstukken moet herschrijven, heeft de correctie van die drie hoofdstukken weggegooid.

De regel is eenvoudig: van groot naar klein. Eerst het verhaal, dan de zinnen, en tot slot de letters.

Soort redactie Wat ze controleert Wanneer
Inhoudelijke redactie Opbouw, tempo, personages, wat ontbreekt Eerst, op een volledige versie
Tekstredactie Formulering, helderheid, herhalingen, eenduidigheid Nadat de opbouw vastligt
Correctie Spelling, leestekens, laatste fouten Vlak voor de drukker of de upload

Wat een vertaald boek hiervan nodig heeft

Hier wordt het interessant. Is het boek in de brontaal al inhoudelijk geredigeerd, dan is er geen reden om dat opnieuw te doen. Het verhaal, de personages en de opbouw veranderen niet door de vertaling.

Maar de zinnen veranderen volledig. Elke zin in de vertaalde versie is een nieuwe zin die nog geen redacteur heeft gezien. Daarom heeft een vertaald boek een lezing nodig door iemand die goed schrijft in de nieuwe taal, en tot slot een correctie in de nieuwe taal.

Soms is die lezing van een moedertaalspreker, soms van een professionele redacteur. We schreven over het verschil in hebt u een moedertaalspreker nodig die de vertaling naleest.

Waar u dus niet op moet bezuinigen

Is het budget beperkt, dan is de volgorde van wat u houdt het omgekeerde van de volgorde van het werk. Correctie is het laatste waar u op wilt besparen, want spelfouten zijn het eerste wat een lezer ziet, en hij beoordeelt er het hele boek op.

Tekstredactie komt daarna. En inhoudelijke redactie is de grote investering, die zich vooral terugbetaalt bij een eerste boek of bij een boek waarvan u niet zeker bent over de opbouw.

En wilt u begrijpen hoe redactie aansluit bij verschillende vertaalmethoden, dan hebben we een korte woordenlijst van vertaalmethoden.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen inhoudelijke redactie en tekstredactie?

Inhoudelijke redactie gaat over het verhaal zelf: opbouw, tempo, personages, wat ontbreekt en wat overbodig is. Tekstredactie gaat over de zinnen: formulering, helderheid, herhalingen, grammatica en stijl. De eerste vraagt of het boek werkt, de tweede of elke zin zegt wat hij moet zeggen.

Wat is correctie?

De laatste controle voor de drukker. De corrector zoekt naar spelfouten, ontbrekende leestekens, dubbele woorden en problemen in de opmaak. Hij herschrijft geen zinnen en bemoeit zich niet met het verhaal.

In welke volgorde gebeurt de redactie?

Van groot naar klein: eerst inhoudelijke redactie, daarna tekstredactie en tot slot correctie. Wie corrigeert voordat de opbouw vastligt, moet elk hoofdstuk dat wordt herschreven opnieuw laten corrigeren.

Heeft een vertaald boek opnieuw redactie nodig?

Geen nieuwe inhoudelijke redactie als het origineel al geredigeerd is, want het verhaal verandert niet. Wel tekstredactie en correctie in de nieuwe taal, want de zinnen zijn nieuw en niemand heeft ze nog gecontroleerd.