Een pseudoniem in een andere taal: uw eigen naam houden?

De meeste auteurs hebben geen pseudoniem nodig voor hun vertaalde boek. Ze hebben één beslissing nodig: hoe hun naam precies in de letters van de nieuwe taal wordt geschreven, en die spelling daarna overal vasthouden. Een Hebreeuwse naam kunt u op meerdere manieren in Latijnse letters schrijven, en die keuze heeft invloed op iets heel praktisch: of een lezer die u zoekt, u ook vindt.

Waarom dit überhaupt een vraag is

Omdat het Hebreeuws geen vaste, afgesproken spelling in Latijnse letters heeft. Een naam als Shapira kan ook Shapiro of Schapira worden. Chaim kan Haim of Hayim zijn. Tzvi kan ook Zvi of Tsvi zijn.

Al die opties zijn correct. Geen ervan is fout. Maar een winkel, een zoekmachine en een lezer zien er drie verschillende namen in.

Hoe u een spelling kiest

Drie vragen, in deze volgorde.

Hoe wordt uw naam al geschreven? Hebt u een paspoort, een professioneel profiel, een website of artikelen in een andere taal, dan staat uw naam daar al op een bepaalde manier. Gebruik die. Wie u al kent, zoekt naar wat hij al eerder zag.

Hoe spreekt een lezer zonder Hebreeuws hem uit? Is er nog geen spelling, schrijf de naam dan zo dat iemand die geen Hebreeuws kent hem ongeveer goed leest. De letter chet is het klassieke probleem. Een Engelstalige lezer die Ch ziet, kan die lezen zoals in "chair". Geen ramp, maar goed om te weten.

Is deze spelling al bezet? Zoek de naam op in winkels en in een zoekmachine. Is er een bekende auteur met precies dezelfde naam, dan is het misschien verstandig een middelste initiaal toe te voegen of een andere spelling te kiezen, zodat niemand u door elkaar haalt.

Wanneer een pseudoniem zinvol is

Er zijn een paar situaties waarin het echt helpt.

Als uw naam in de nieuwe taal bijna onmogelijk te lezen is, en u liever hebt dat lezers hem makkelijk onthouden.

Als u schrijft in een genre dat u wilt scheiden van uw eigen naam. Bijvoorbeeld romantische romans naast een professionele loopbaan in een heel ander vak.

Als u in het Hebreeuws al onder een pseudoniem publiceert. Dan is het natuurlijk verstandig daarmee door te gaan.

Maar let op de prijs. Een nieuwe naam begint bij nul. Hij heeft geen recensies, geen eerdere boeken en geen reputatie. En voor veel lezers is juist het feit dat de auteur uit een ander land komt een deel van de aantrekkingskracht van het boek. Een naam die lokaal klinkt, verbergt dat.

Waarom consistentie belangrijker is dan de keuze zelf

Omdat boekwinkels boeken groeperen op de naam van de auteur. Verscheen het eerste boek onder Shapira en het tweede onder Shapiro, dan kunnen ze als twee auteurs verschijnen. Uw auteurspagina splitst zich, de recensies stapelen zich niet op, en een lezer die het eerste boek mooi vond, ontdekt niet dat er een tweede is.

Dus: zodra u hebt gekozen, noteert u de exacte spelling en gebruikt u die overal. Op het omslag, op de titelpagina, op de boekpagina in de winkel, op uw website en op sociale media. Inclusief hoofdletters en kleine letters, inclusief spaties, inclusief een middelste initiaal als u die hebt.

En de namen van de personages?

Precies hetzelfde probleem speelt in het boek zelf. Een personage dat Chana heet, kan Hannah, Hana of Chana worden, en als de spelling halverwege het boek verandert, kan de lezer denken dat het om twee personages gaat. We schreven daarover in waarom de naam van de hoofdpersoon halverwege het vertaalde boek verandert.

Het principe is hetzelfde: één beslissing, vroeg, en daaraan vasthouden. Werkt u met een vertaler, geef hem dan een lijst van de namen en de gekozen spelling nog voordat hij begint.

Kort gezegd

Uw naam is het eerste wat een lezer op het boek ziet, en waarnaar hij zoekt als hij meer wil. Laat die niet aan het toeval over. Kies één spelling, controleer of die niet al bezet is, en gebruik haar overal waar het boek verschijnt.